ไปกับฉันไหมเด็กน้อย
ไปกับฉันวันที่เธอไม่เหลือใคร
วันที่โลกหมดน้ำตาแห่งความเสียใจ
เธอไม่ต้องรอหลุมดำหลุมใหญ่เข้ามาใกล้
เพราะเราได้สร้างมันไว้เอง
ใช่ เราสามารถสร้างมันได้เอง
จุดหมายสุดท้ายที่ทุกคนต้องไป
ไม่ว่าหลุมดำหลุมไหน มันก็คือหลุมดำ
ใช่ ไม่จำเป็นต้องเดินต่อไป
บนเส้นทางแสนโหดร้าย
ที่ฆ่ากันตายเพื่อกระดาษหลากสี
พันธุ์พืชหนามพิษร้ายบาดเท้า
ความลุ่มหลงมัวเมาที่แฝงในรูปสุข
ไหนจะต้นไม้ใหญ่ที่เธออิงหลับ
มันมีฝูงตะขาบแฝงตัวอยู่
ไหนจะรองเท้ากำมะหยี่สีชมพู
มันคืองูผู้แปลงร่างมารอเหยื่อ
ไหนจะเตียงนอนนุ่มที่เคยได้พักผ่อน
มันอัดแน่นด้วยหนอนตัวอ่อนแมลงวัน
แล้วไหนจะดวงจันทร์
ที่เธอไม่มีวันเอื้อมถึง
ด้วยเหตุปัจจัยเหล่านี้ฉันจึง
อยากชักชวนเธอ
ก่อนต้องไปถึงหลุมดำ
----------------------------------------------
เด็กน้อยเอ๋ย
ถ้าเธอว่าไม่
เธอสดใสด้วยสถานที่
มีคุณความดีรัศมีแผ่ผอง
อบอุ่นโอบล้อมด้วยแสงสไว
จักมุ่งไปด้วยใจบริสุทธิ์
ไม่กลัวความมืดภัยอันตราย
ไม่กลัวเรื่องร้ายในคืนแสนเศร้า
ไม่เคยอับเฉากับสิ่งอัปรีย์
ฉันเองขอแสดงความยินดี
เพราะสิ่งนี้ไม่ใช่การบังคับ
หากเธอพบเส้นทางที่กล้าแข็ง
ฉันขอเป็นแรงเท่าที่ทำได้
ไม่แม้ตำหนิว่าร้ายให้อิจฉา
หากแต่วันคืนมืดมิดได้ผ่านเข้ามาอีกครา
จนเธอต้องหลับตานิ่งแน่น
จนมือไม้แข็งเกร็งเพราะกลัว
วันที่ความดีความชั่วไม่มีสภาวะ
วันที่พระข่มขืนหมาในวัด
วันที่สาววัยกำดัดทำแท้งชาชิน
วันที่ทักษิณได้ครอบครองโลก
วันที่โจรโสโครกเยี่ยวรดนักบุญ
วันที่นายทุนฆ่าลูกหนี้ทั้งเป็นเหมือนตาย
วันที่ดอกไม้แขวนกระบอกปืน
วันที่เธอไม่อาจฝืนกิเลสตัณหา
เมื่อถึงวันนั้นฉันจะมา
เพื่อถามหาคำตอบเดิมที่ว่า
“ไปกับฉันไหมเด็กน้อย
ฉันยืนคอยที่ปากหลุมดำ”
ไปกับฉันวันที่เธอไม่เหลือใคร
วันที่โลกหมดน้ำตาแห่งความเสียใจ
เธอไม่ต้องรอหลุมดำหลุมใหญ่เข้ามาใกล้
เพราะเราได้สร้างมันไว้เอง
ใช่ เราสามารถสร้างมันได้เอง
จุดหมายสุดท้ายที่ทุกคนต้องไป
ไม่ว่าหลุมดำหลุมไหน มันก็คือหลุมดำ
ใช่ ไม่จำเป็นต้องเดินต่อไป
บนเส้นทางแสนโหดร้าย
ที่ฆ่ากันตายเพื่อกระดาษหลากสี
พันธุ์พืชหนามพิษร้ายบาดเท้า
ความลุ่มหลงมัวเมาที่แฝงในรูปสุข
ไหนจะต้นไม้ใหญ่ที่เธออิงหลับ
มันมีฝูงตะขาบแฝงตัวอยู่
ไหนจะรองเท้ากำมะหยี่สีชมพู
มันคืองูผู้แปลงร่างมารอเหยื่อ
ไหนจะเตียงนอนนุ่มที่เคยได้พักผ่อน
มันอัดแน่นด้วยหนอนตัวอ่อนแมลงวัน
แล้วไหนจะดวงจันทร์
ที่เธอไม่มีวันเอื้อมถึง
ด้วยเหตุปัจจัยเหล่านี้ฉันจึง
อยากชักชวนเธอ
ก่อนต้องไปถึงหลุมดำ
----------------------------------------------
เด็กน้อยเอ๋ย
ถ้าเธอว่าไม่
เธอสดใสด้วยสถานที่
มีคุณความดีรัศมีแผ่ผอง
อบอุ่นโอบล้อมด้วยแสงสไว
จักมุ่งไปด้วยใจบริสุทธิ์
ไม่กลัวความมืดภัยอันตราย
ไม่กลัวเรื่องร้ายในคืนแสนเศร้า
ไม่เคยอับเฉากับสิ่งอัปรีย์
ฉันเองขอแสดงความยินดี
เพราะสิ่งนี้ไม่ใช่การบังคับ
หากเธอพบเส้นทางที่กล้าแข็ง
ฉันขอเป็นแรงเท่าที่ทำได้
ไม่แม้ตำหนิว่าร้ายให้อิจฉา
หากแต่วันคืนมืดมิดได้ผ่านเข้ามาอีกครา
จนเธอต้องหลับตานิ่งแน่น
จนมือไม้แข็งเกร็งเพราะกลัว
วันที่ความดีความชั่วไม่มีสภาวะ
วันที่พระข่มขืนหมาในวัด
วันที่สาววัยกำดัดทำแท้งชาชิน
วันที่ทักษิณได้ครอบครองโลก
วันที่โจรโสโครกเยี่ยวรดนักบุญ
วันที่นายทุนฆ่าลูกหนี้ทั้งเป็นเหมือนตาย
วันที่ดอกไม้แขวนกระบอกปืน
วันที่เธอไม่อาจฝืนกิเลสตัณหา
เมื่อถึงวันนั้นฉันจะมา
เพื่อถามหาคำตอบเดิมที่ว่า
“ไปกับฉันไหมเด็กน้อย
ฉันยืนคอยที่ปากหลุมดำ”
edit @ 29 Oct 2007 14:34:45 by skullman
