สวัสดี

ยินดีที่ได้รู้จัก



เรามีคำถาม 1 ข้อ ในฐานะที่พึ่งจะเริ่มทักทายกัน

“เราจะทำร้ายกันมั้ย?”





------------------

เราจะทำร้ายกันมั้ย?....
เมื่อเราทุกคนอยู่บนโลกที่ความสุขไม่มีบรรทัดฐาน
ต่างคนก็ต่างหาความสุขในความหมายของตน

เราจะทำร้ายกันมั้ย?....
เมื่อเราทุกคนอยู่บนโลกที่เราเท่านั้นเป็นผู้มีเหตุผลเพื่ออธิบายสิ่งต่างๆ
แต่ผู้อื่นทำได้เพียงกล่าวแก้ตัวเพื่อปัดป้องความผิด

เราจะทำร้ายกันมั้ย?....
เมื่อเราทุกคนอยู่บนโลกที่มีดอกไม้บานอยู่นับไม่ถ้วน
แต่ไม่เคยสนองตอบได้เพียงพอต่อใครคนหนึ่ง

เราจะทำร้ายกันมั้ย?....
เมื่อเราทุกคนอยู่บนโลกที่ชีวิตคือการต่อสู้ -สู้กับสิ่งที่เราไม่รู้
รู้เพียงแต่ ย่อมต้องมีผู้แพ้ และผู้ชนะ

เราจะทำร้ายกันมั้ย?....
เมื่อเราทุกคนอยู่บนโลกที่มีทั้งขาว เทา ดำ
ที่ไม่มีใครสามารถมองเห็นความจริงของมันได้ตรงกัน

เราจะทำร้ายกันมั้ย?....
เมื่อเราทุกคนอยู่บนโลกที่มีการโจมตี ยื้อแย่งทุกอย่างเพื่อสร้างความปลอดภัยอุ่นใจ
ขโมย - แค้น - สร้าง - ทำลาย - ขโมย - แค้น - สร้าง - ทำลาย
อย่างนี้ซ้ำซากเป็นวงจรชั่วร้าย

เราจะทำร้ายกันมั้ย?....
เมื่อเราทุกคนอยู่บนโลกที่ความเจ็บปวดแท้จริงจะถูกรับรู้ได้
ก็ต่อเมื่อมันเกิดกับเราเสียเอง

เราจะทำร้ายกันมั้ย?....
เมื่อเราทุกคนอยู่บนโลกที่เพื่อนตัวเล็กที่รักของเธอต้องตายจาก
และเขาเหล่านั้นได้แต่พร่ำพูดว่าอย่าร้องให้ เดี๋ยวซื้อตัวใหม่มาแทนให้



……………………..

บางครั้ง
เธอทำร้ายเราโดยไม่ได้ตั้งใจ
แต่ไม่มีใครหรอกที่อยากจะให้มันเป็นแบบนี้
ไม่ใช่ตัวตนของเราหรอกที่ชอบสร้างคำถามไร้สาระเหล่านี้

และก็ไม่มีใครที่จะปฎิเสธหรอก
ว่าไม่เคยร้องไห้คนเดียว
-ในใจ
-เงียบๆ



---------------------

เราจะทำร้ายกันมั้ย?....
เมื่อเราทุกคนอยู่บนโลกที่มีผู้คนนับหลากล้านชีวิต
หลากล้านชีวิตที่แยกย้ายกันออกไป
…ร้องไห้เพียงลำพังในความมืดมิด





// เรามีอีกคำถาม
ถ้าอยากถามเธอจะได้มั้ย?
-ว่าเรื่องบ้าๆแบบนั้นมันเกิดขึ้นได้อย่างไร?



เธออาจไม่ต้องการจะตอบ
หรือกระทั่งไม่ต้องการจะรับฟัง
เพราะในช่วงเวลานี้
….เธอเองก็เศร้าอยู่เหมือนกัน

แต่ก่อนที่จะตอบหรือขว้างมันทิ้งไป
มีสิ่งหนึ่งที่เราอยากบอกเธอให้ได้รู้เอาไว้
ว่าทุกอย่างที่เธอรู้สึกจากเราตอนนี้
ไม่มีเจตนาของการขับไล่หรือซ้ำเติมอยู่เลย

จงเชื่อเรา
เพราะเราเองก็เจ็บเศร้าไม่ต่างกับเธอ

เพราะเราทุกคนต่างเศร้าเหมือนกัน

ใช่แล้ว
เราทุกคนล้วนโศกเศร้า
เพียงวาระที่แตกต่างกันเท่านั้น



และเมือไหร่ที่เธอรู้สึกทรมานเพราะมัน -อย่างเงียบเหงาและเปล่าเปลี่ยว
ขอให้เธอกลับมาที่นี่
เพื่ออ่านทบทวนมันอีกครั้ง

แล้วเธอจะรู้ว่า
เรารักเธอ

จะไม่ปล่อยให้เธอร้องไห้คนเดียวอีกต่อไป

………………………..
และถ้าเรื่องราวทุกอย่างจบลงอย่างที่เราหวังไว้

คำถามที่ว่า
“เราจะทำร้ายกันมั้ย?”
ก็คงเป็นเพียง…..



……..


edit @ 2007/05/26 19:59:22
edit @ 2007/05/26 20:01:37
edit @ 2007/05/27 07:41:09