บทเลว 05-07-05


1
“เธอถามผมว่าความจริงคืออะไร
เธอถามผมว่าความรักคืออะไร

ไม่รู้เธอจะถามทำไม
เมื่อผมตอบ เธอก็ปฏิเสธมัน

ผมบอกเธอว่าความจริงมีหลายรูปแบบต่างกันไป
มนุษย์มีความคิด มีสามัญสำนึก ต่างจิตต่างใจ
เธอบอกว่าคำตอบของผมใช้ไม่ได้
มันจัญไร

เธอบอกว่ามันไม่ใช่
เธอมีคำตอบอยู่แล้วในใจ

ผมถามเธอว่าแล้วมึงถามกูทำไม
เธอไม่ตอบ
เธอส่ายหัวแล้วลุกเดินไป

ผมตะโกน กลับมาก่อน
ฉันมีคำตอบอันใหม่จะให้
แต่เธอก็ไม่ แม้แต่จะหันมองกลับมา

ผมบรรจุกระสุนลงในรังเพลิง
เหนี่ยวไก
สมองเธอกระจายรินไหล

แล้วตอนนี้จะมีใคร ใครกันที่จะให้คำตอบได้
คุณละว่าไง
คุณว่าผมรักเธอไหม

ตอบกูมาซิวะไอ้เวรตะไล!!

--------------------------------------------------------------------------------------




2

เธอบอกฉันว่าสังคมข้างนอกปรักปรำทำร้ายเธอ
- ผมถามเธอว่า “อ้าว แล้วอยากให้เป็นแบบไหน?”

เธอบอกฉันว่าคนคนนั้นมันเลว ไม่ใช่อย่างที่เธอเคยคิดไว้
- ผมถามเธอว่า “อ้าว แล้วอยากให้เป็นแบบไหน?”

เธอบอกฉันว่าเพื่อนของเธอช่างใจร้าย แอบนินทาลับหลัง
- ผมถามเธอว่า “อ้าว แล้วอยากให้เป็นแบบไหน?”

เธอบอกฉันว่าพระเจ้าไม่ยุติธรรม ริมฝีปากล่างของเธอใหญ่ น่าเกลียดกว่าใครๆ
- ผมถามเธอว่า “อ้าว แล้วอยากให้เป็นแบบไหน?”

เธอบอกฉันว่าทำไมเขาไม่เข้าใจเธอเลย ที่ผ่านมาไม่เคยเลยสักครั้ง
- ผมถามเธอว่า “อ้าว แล้วอยากให้เป็นแบบไหน?”

เธอบอกฉันว่าหมอของเธอจัญไร ชอบรักษาเธอแบบเลี้ยงไข้
- ผมถามเธอว่า “อ้าว แล้วอยากให้เป็นแบบไหน?”


สุดท้ายเธอตะโกนใส่หน้าฉันว่า อ้างว้างเกินไป เธอไม่มีใคร ผมจะรักเธอได้หรือไม่ เธอแค่ต้องการใคร แค่ใครสักคนที่มีรักให้ ในโลกที่แสนโหดร้ายนี้

รู้ไหม ผมตอบเธอว่าไง ผมตอบว่าผมก็เกิดบนโลกใบนี้ ใช่ว่าจะมาจากดาวอังคารอย่างที่หนังสือว่าไว้ แล้วผมจะต่างไปตรงไหน เธอเอาหน้ามาซบลงบนหัวไหล่แล้วร่ำไห้
ก่อนจากไปเธอถุยน้ำลายรดหน้าผม
เพราะคำตอบของผมคงไม่ถูกใจ

นี่คือเหตุการณ์ที่เกิดบนโลกหนึ่งใบ ,โลกเพียงแค่หนึ่งใบ

--------------------------------------------------------------------------------------



3

อยากรู้ว่าสิ่งไหนมันถูกมันผิด ถ้ารู้แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นไหม แล้วสิ่งที่เราปฏิบัติต่อกันมันจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร
ต่างก็สับสนถลำลึก

ถ้าบทสรุปของทุกอย่างมันอยู่ข้างใต้
ฉันก็กลัว ว่าเธอจะตะกายขึ้นมาจากโคลนตมสีดำอันหนักอึ้งไม่ไหว ฉันไม่เคยอยากจะลงไปเพราะคิดว่าบทสรุปมันไม่เคยมี บ้านแสนเปราะบางและอ่อนโยนของฉันนั้น ทำจากสำลีสีขาวบริสุทธิ์ ฉันอยากอยู่อย่างนี้มากกว่า
เธอจะรู้ไหม
สีฟ้าซึ่งไม่รู้ว่าขอบมันอยู่ตรงไหนนี่ก็ดีพอแล้ว สวยงามพอแล้ว
สำหรับชีวิตที่หายใจแค่เข้าและออก
เธอกับฉันไม่เหมือนกัน เราต่างรู้และเข้าใจ
แต่อย่าได้สัมผัสกันอีกเลย

ฉันกลัวมือเปื้อน…


--------------------------------------------------------------------------------------




4
อยากจะเอามีดแทงเธอให้ตาย
อยากเอาไม้ฟาดเธอให้ดิ้นพล่าน
อยากเอาขวานแบะกะโหลก เธออยากให้เธอรู้สึกทรมาน
เพราะฉันอยากให้เธอรักฉัน อยู่กับฉันนานๆ

บัดซบที่เธอไม่เคยต้องการ
สันดารเธอชอบหักหลังหลอกลวงชาวบ้าน
ฉันเหนื่อยเกินกว่าจะทนทาน ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว
มันยากก็จริง
ฉันยอมรับเมื่อไหร่ที่เธอพยายามจะเข้าใจ
สรุปแล้วไอ้นั่นมันใคร เหี้ยเอ้ย!บรรลัย
ไม่ต้องไปหาไกล ไม่ต้องไปหาใครที่ไหน เห็นในกระจกเงาไวๆ คนเราแม่ง...ไม่รู้จะอธิบายว่าไง
ทำเป็นหันขวับกลับไป “เฮ้ย!ใครอยู่นั่น?”
โถ!ไอ้ควาย ก็มึงนั่นแหล่ะ ไอ้สัตว์ จัญไร

สุดท้ายนี้ ขอให้ทุกคนหักหลังกันอย่างมีความสุข

-------------------------------------------------------------------




5

เวลาที่ฉันรักเธอ ฉันรักจนหมดหัวใจ
เวลาที่เธอจากไป เธอทิ้งอ้วกเหม็นเน่าเอาไว้
ฉันดมมันอย่างไม่รู้เบื่อ สะสมความแค้นรอเวลาที่เธอกลับมา
หาวิธีหลายร้อยหลากพันเพื่อจะบอกกับเธอว่า
อ้วกของเธอมันช่างทำร้ายจิตใจเหลือเกิน
อยากให้เธอได้รู้สึกตามนั้น

จะจับหัวเธอกดลงให้ปลายจมูกของเธออยู่ที่ก้อนเมือกสีเขียวอมส้ม แต่พอเธอกลับมาฉันก็รีบเช็ดอ้วก ฉันดีใจที่เห็นเธอ
ฉันพูด ฉันคุย ฉันจับมือกับเธอแล้วออกไปเดินเล่น

ไม่นานเธอก็อ้วกอีกครั้ง
แล้วฉันก็ได้รู้ว่ามันเป็นอย่างนั้นเพราะสิ่งที่ฉันทำ
แต่ฉันก็เหนื่อยกับมันมาก
ฉันแอบซื้อลูกซองมาเก็บไว้ รอเวลาที่เธอกลับมาอีกครั้ง
ถ้าทุกอย่างมันยังเป็นเหมือนเดิม ฉันก็คงต้องทำตามแผน ซึ่งคราวนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
เธอจะอ้วกและล้มลงตรงนั้น ฉันจะระเบิดหัวเธอด้วยปืนลูกซองกระบอกใหม่ที่ฉันขัดจนเงาวับ แล้วเก็บลูกตาของเธอแช่ขวดโหลไว้ข้างนึง เพื่อรำลึกถึงวันวานที่แสนดี ดีต่อชั้นคนเดียวโดยที่มีเธอเป็นเพียงตัวประกอบ
เพราะต่อจากนี้ไป
จะไม่มีกองอ้วกที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่าอีกแล้ว

จะมีเพียงฉันกับลูกตาข้างขวาที่น่ารักของเธอเท่านั้น


--------------------------------------------------------------------------------------